Liczby po angielsku – liczebniki główne, porządkowe i więcej

Trudno wyobrazić sobie jakikolwiek język funkcjonujący bez liczebników. To podstawowa część mowy, która umożliwia wyrażanie ilości, określanie kolejności, podawanie dat, godzin czy cen. Bez nich trudno byłoby porozumieć się nawet w najprostszych sytuacjach. W tym artykule znajdziesz praktyczne informacje, które pomogą Ci opanować liczby po angielsku – od podstaw po bardziej zaawansowane formy.

Rodzaje liczebników w języku angielskim

W życiu codziennym nieustannie korzystamy z różnych rodzajów liczebników. Liczebniki angielskie są równie istotne – ich znajomość jest kluczowa, jeśli chcemy swobodnie porozumiewać się na co dzień. W języku angielskim wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje liczebników: liczebniki główne (cardinal numbers) oraz liczebniki porządkowe (ordinal numbers). Służą one m.in. do zapisywania ułamków, dat, procentów, a także jednostek odległości, prędkości i czasu.

Liczebniki główne

Liczebniki główne służą do określania ilości – na przykład: one boy, two apples, three dogs. Pierwsze dwanaście z nich ma unikalne formy, których trzeba się po prostu nauczyć. Na ich podstawie tworzy się kolejne liczby.

W większości przypadków liczby od trzynastu do dziewiętnastu tworzy się poprzez dodanie końcówki –teen do formy zbliżonej do liczebników od trzy do dziewięć. Przykładowo: four + teen = fourteen, six + teen = sixteen. Niektóre liczby mają jednak nieregularną budowę – tak jest w przypadku thirteen (trzynaście) i fifteen (piętnaście), które różnią się od swoich „podstawowych” form.

Liczebniki powyżej 20

Teraz przyjrzyjmy się, jak tworzy się kolejne liczebniki – te powyżej dwudziestu. Skoro znamy już słowo ten (dziesięć), możemy skupić się na jego wielokrotnościach. Większość z nich powstaje przez dodanie końcówki -ty do form odpowiadających liczbom od jeden do dziewięć. Przykłady znajdziesz poniżej:

Wyjątek stanowią liczby: dwadzieścia, trzydzieści, czterdzieści i pięćdziesiąt – ich formy nie wynikają bezpośrednio z liczebników od jeden do dziewięć, dlatego trzeba je po prostu zapamiętać.

Tworzenie pozostałych liczebników jest już bardzo proste. Do wielokrotności dziesięciu dodajemy jednocyfrową liczbę poprzedzającą, czyli liczebnik od jeden do dziewięć, zapisując całość z łącznikiem. Przykład: dwadzieścia jeden to twenty-one.

Na koniec jeszcze warto zapamiętać, jak zapiszemy wielokrotności liczebników sto, tysiąc oraz milion.

W przypadku setek budowa liczebników złożonych jest dość prosta – najpierw podajemy liczbę setek, a następnie dodajemy dziesiątki i jedności. W przypadku liczb, które posiadają cztery cyfry, postępujemy analogicznie – rozbijamy je na logiczne człony. W brytyjskim angielskim przed częścią dziesiętną i jednościową wstawiamy słowo „and” – np. one hundred and one. W amerykańskim angielskim forma ta często pomija „and” – np. one hundred one. Przykłady:

Liczebniki porządkowe po angielsku

Liczebniki porządkowe służą do określania kolejności – na przykład: pierwszy, drugi, piąty, dziesiąty. Ich budowa w języku angielskim nie jest skomplikowana, choć pojawia się kilka wyjątków. Osoby grające w gry lub śledzące zawody sportowe z pewnością zauważyły, że miejsca od pierwszego do trzeciego mają nieregularne formy. Wyglądają one następująco:

W zapisie liczbowym do liczebnika dodajemy końcówkę, która wskazuje, że mamy do czynienia z formą porządkową. Jak pokazuje powyższa tabela, pierwsze trzy liczebniki mają nieregularną pisownię – te formy trzeba po prostu zapamiętać. W przypadku pozostałych liczebników wystarczy dodać końcówkę -th. Przykłady:

Warto też pamiętać, że w przypadku liczebników zakończonych na -y, w liczbie porządkowej końcówkę tę zamieniamy na -ie, zanim dodamy -th:

Ułamki i procenty w języku angielskim

Iloraz dwóch liczb możemy zapisać jako ułamek zwykły (np. 1/2) lub ułamek dziesiętny (np. 0,5). W języku angielskim ułamki zwykłe zapisuje się w następujący sposób:

Czytanie takich ułamków jest dość proste. Licznik odczytujemy jak liczebnik główny – na przykład: one, two, five, six itd. Mianownik natomiast przyjmuje formę liczebnika porządkowego – np. third, fifth, sixth. Jeśli jednak licznik jest większy niż jeden, mianownik przechodzi w liczbę mnogą, co oznacza dodanie końcówki -s: sixths, fifths, quarters.

By utworzyć, dobrze zapisać i odczytać ułamki dziesiętne, wystarczy znajomość liczebników głównych. Ułamek dziesiętny zbudowany jest z cyfry przed kropką oraz cyfr po kropce. Tak więc liczby dziesiętne czytamy, wymawiając separator dziesiętny „point”, a następnie odczytujemy każdą cyfrę oddzielnie. Warto zauważyć, że w brytyjskim angielskim cyfrę zero często czyta się jako „nought” lub „oh”. Przykłady:

Aby odczytać procenty po angielsku, wystarczy wypowiedzieć liczbę, a następnie dodać słowo „percent”:

Podsumowanie

Liczebniki to punkt wyjścia w nauce języka angielskiego, dlatego nauka liczb powinna być jednym z pierwszych kroków na tej ścieżce. Dzięki prostym zasadom i kilku wyjątkom możesz się ich szybko nauczyć, a następnie swobodnie używać w codziennej komunikacji.

Jeśli chcesz utrwalić temat i przećwiczyć angielskie liczby w praktyce, sprawdź nasze kursy angielskiego online. Dla dodatkowego wsparcia polecamy też bezpłatne materiały do nauki języka angielskiego. Regularne ćwiczenia to najprostsza droga do tego, by liczby po angielsku stały się dla Ciebie całkowicie naturalne.