Opublikowano 28.11.2023

Past Simple vs Past Continuous ‒ poznaj różnice

Kategorie:

Nauka angielskiego

W dzisiejszym artykule przyjrzymy się dwóm popularnym czasom: Past Simple i Past Continuous. Zrozumienie różnic między nimi to klucz do płynnego opowiadania o wydarzeniach z przeszłości. Czy chcesz opowiedzieć o jednorazowym wydarzeniu, czy może o czynności trwającej? Czy w zdaniu chcesz położyć nacisk na moment rozpoczęcia czynności, a może jej kontekst? W naszym artykule znajdziesz proste wskazówki i przykłady, które pomogą Ci wybrać odpowiedni czas i z łatwością opowiadać o wydarzeniach mających miejsce w przeszłości. Dołącz do nas w podróży po świecie gramatyki języka angielskiego, dzięki której konstruowanie zdań w Past Simple oraz Past Continuous stanie się dla Ciebie jasne i zrozumiałe!

Spis treści

Kiedy używamy Past Simple, a kiedy Past Continuous?

Past Simple i Past Continuous to dwa angielskie czasy przeszłe, które są używane w różnych kontekstach. Past Simple jest używany, gdy chcemy opowiedzieć o wydarzeniach, które miały miejsce i zakończyły się w przeszłości. Idealnie nadaje się do opisywania sekwencji wydarzeń lub pojedynczych działań, które miały miejsce w określonym momencie. Na przykład, gdy mówisz: “Wczoraj poszedłem do kina” (ang. I went to the cinema yesterday), używasz Past Simple, ponieważ odnosi się to do konkretnej, zakończonej czynności.

Z drugiej strony, Past Continuous stosujemy, aby opowiedzieć o czynnościach trwających w przeszłości, często gdy zdarzyło się coś innego. Ten czas pozwala na stworzenie obrazu tła dla innych wydarzeń. Na przykład, mówiąc: “Byłem w trakcie gotowania, gdy zadzwonił telefon” (ang. I was cooking when the phone rang), używasz Past Continuous (I was cooking) do opisania trwającej czynności, która została przerwana innym zdarzeniem (telefonem).

 

 

W skrócie, Past Simple służy do mówienia o konkretnych, zakończonych akcjach, podczas gdy Past Continuous opisuje trwające czynności lub tło dla innych zdarzeń w przeszłości. Rozróżnienie między tymi dwoma czasami pozwala na bardziej szczegółowe i bogate opisywanie przeszłych wydarzeń w języku angielskim.

Past Simple: opis gramatyki z przykładami

Angielskie czasy przeszłe Past Simple i Past Continuous mają swoje unikalne zastosowania i konstrukcje, pozwalające precyzyjnie opisywać różne sytuacje z przeszłości. Czas jednak Przyjrzeć im się nieco bliżej. Żeby jednak nie mieszać Ci za dużo w głowie, skupimy się najpierw na Past Simple.

Past Simple tworzymy przez dodanie końcówki -ed do czasowników regularnych (np. walk staje się walked) lub używając drugiej formy czasownika dla czasowników nieregularnych (np. go zmienia się w went). Jest to forma prosta, używana do opisywania działań, które miały miejsce i zakończyły się w przeszłości, bez szczegółów dotyczących ich trwania czy kontekstu.

Pamiętaj, że zdanie twierdzące w czasie Past Simple ma konstrukcję:

Podmiot + czasownik w II formie 

(w przypadku czasowników nieregularnych)

lub z końcówką -ed 

(w przypadku czasowników regularnych) 

Przykłady:

I read a book yesterday. Wczoraj przeczytałem książkę.
She spoke to her boss. Ona porozmawiała ze swoim szefem.
We visited Argentina last month. Byliśmy w Argentynie miesiąc temu.

Past Simple: zdania z użyciem czasownika be

Czasownik be w czasie Past Simple podlega odmianie i jest zależny od osoby i liczby. “Was” używa się w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej, zaś were w drugiej osobie liczby pojedynczej i w całej liczbie mnogiej. Na przykład, mówimy “I was” lub “he was”, ale “You were” lub “they were”. Ważne jest, aby pamiętać o tej różnicy, ponieważ poprawne użycie was i were jest kluczowe dla gramatycznej poprawności zdań w czasie przeszłym.

Przykład odmiany:

I was sick. Byłem chory.
You were sick. Byłeś/aś chory/a.
She/he/it was sick. On/ona/ono był/a/o chory/a/o.
We were sick. Byliśmy chorzy/ Byłyśmy chore.
You were sick. Byliście chorzy/ Byłyście chore.
They were sick. Byli chorzy/ Były chore.

Past Simple: zdania przeczące

Zdania przeczące w Past Simple tworzy się poprzez użycie operatora “did not”, który można skrócić do “didn’t”. Warto zwrócić uwagę, że czasownik w zdaniach przeczących wraca do podstawowej formy.

Podmiot + didn’t/ did not + czasownik

Przykładowo:

You didn’t finish your meal. Nie skończyłeś swojego posiłku.
He didn’t go to school yesterday. On wczoraj nie poszedł do szkoły.
They didn’t ask me. Oni mnie nie zapytali.

Przeczenia w przypadku czasownika be w czasie przeszłym prostym wymagają dodania słowa not po odpowiedniej formie czasownika. Dla was przeczenie brzmi was not, które często skraca się do wasn’t, a dla werewere not, co w formie skróconej wygląda jako weren’t. Te skrócone formy są bardzo popularne w mowie potocznej, a ich stosowanie sprawia, że wypowiedzi są bardziej naturalne i płynne. Ważne jest jednak, aby pamiętać o poprawnym dopasowaniu formy czasownika “be” do osoby i liczby podmiotu, nawet w przeczeniach.

Przykłady:

I wasn’t tired yesterday. Nie byłem wczoraj zmęczony.
He wasn’t my friend. On nie był moim przyjacielem.
We weren’t so lucky. Nie mieliśmy tyle szczęścia.

Past Simple: zdania pytające

Jeśli zaś chodzi o zdania pytające w czasie Past Simple, kluczową rolę odgrywa operator “did”, który przesuwa się na początek zdania, zamieniając się miejscami z podmiotem. W takiej konstrukcji czasownik główny zawsze występuje w formie podstawowej, bez względu na osobę czy liczbę. Na przykład, w zdaniu “Did you go to the party?” słowo “did” znajduje się na początku, a czasownik “go” jest w formie podstawowej. Warto zauważyć, że użycie “did” eliminuje potrzebę odmiany czasownika głównego, co upraszcza konstrukcję zdań. Jest to szczególnie przydatne w przypadku czasowników nieregularnych, gdzie forma podstawowa jest często zupełnie inna niż forma przeszła. Przykładem może być pytanie “Did she write the letter?”, gdzie “write” to forma podstawowa czasownika “wrote”. Zrozumienie tej struktury jest kluczowe dla poprawnego tworzenia pytań w czasie Past Simple.

Pamiętaj, że zdanie pytające w czasie Past Simple ma konstrukcję:

Did + podmiot + czasownik

Przykłady:

Did you follow me? Czy ty mnie śledziłeś?
Did he go to the hospital? Czy on poszedł do szpitala?
Did they do their homework? Czy oni zrobili zadanie domowe?

W zdaniach pytających w czasie Past Simple z użyciem czasowników be (czyli was i were), stosuje się inwersję, gdzie czasownik i podmiot zamieniają się miejscami. Forma pytająca was (1 i 3 osoba liczby pojedynczej) oraz were (2 osoba liczby pojedynczej i cała liczba mnoga) przechodzi na początek zdania. Na przykład, z She was happy tworzymy pytanie Was she happy?.

Przykładowe zdania:

Was he handsome? Czy on był przystojny?
Were you at home yesterday? Byłeś wczoraj w domu?
Were they in Greece last year? Czy oni byli w Grecji rok temu?

Past Continuous: opis gramatyki z przykładami

Przejdźmy teraz do Past Continuous. Past Continuous to czas używany do opisania dwóch kontekstów mających miejsce w przeszłości: czynności niedokonanych, trwających w przeszłości; czynności trwających w przeszłości, kiedy podczas ich wykonywania miało miejsce coś innego. Past Continuous charakteryzuje się odpowiednią formą przeszłą czasownika be oraz obecnością końcówki ‑ing w czasownikach.

Zdania twierdzące w czasie Past Continuous mają następującą konstrukcję:

Podmiot + was/were + czasownik z końcówką -ing

Przykład odmiany:

I was
you were
he/she/it was
we/you/they were

Struktura czasu Past Continuous obejmuje użycie czasownika posiłkowego “be” w formie przeszłej – “was” dla pierwszej i trzeciej osoby liczby pojedynczej oraz “were” dla drugiej osoby liczby pojedynczej i wszystkich osób liczby mnogiej – po którym następuje czasownik główny z końcówką “-ing”.

Przykładowe zdania:

I was cooking. Ja gotowałem.
He was cooking. On gotował.
They were cooking Oni gotowali.

Past Continuous: zdania przeczące

W czasie Past Continuous, tworzenie zdań przeczących wymaga dodania słowa “not” do form czasownika “be” w przeszłości, czyli “was” i “were”. Po dodaniu “not”, te konstrukcje często skraca się do “wasn’t” i “weren’t”. Na przykład, zdanie “I was watching TV” w formie przeczącej zmienia się na “I wasn’t watching TV”, gdzie “wasn’t” wskazuje na brak trwania czynności w przeszłości. Podobnie, dla liczby mnogiej lub drugiej osoby liczby pojedynczej, “They were playing football” staje się “They weren’t playing football” z użyciem “weren’t”. Te skrócone formy są bardzo popularne w języku mówionym, dodając naturalności i płynności wypowiedzi. Kluczowe jest jednak, by pamiętać o odpowiednim użyciu “was” i “were” zgodnie z osobą i liczbą podmiotu, nawet w przeczeniach.

Podmiot + wasn’t/weren’t + czasownik z końcówką -ing

Przykładowe zdania:

You weren’t working in the garden. Ty nie pracowałeś w ogrodzie.
She wasn’t reading a book. Ona nie czytała książki.
We weren’t studying hard. My nie uczyliśmy się pilnie. 

Past Continuous: zdania pytające

W czasie Past Continuous, zdania pytające tworzy się poprzez inwersję – przestawienie czasownika “be” (w formach “was” lub “were”) przed podmiot zdania. W tym przypadku, “was” i “were” przenoszone są na początek zdania, co jest typową strukturą pytań w języku angielskim. Na przykład, w zdaniu twierdzącym “You were reading a book”, forma pytająca brzmi “Were you reading a book?”. Podobnie dla zdania “He was walking in the park”, pytanie brzmi “Was he walking in the park?”.

Was/were + podmiot + czasownik z końcówką -ing

Przykładowe zdania:

Was the sun shining? Czy słońce świeciło?
Was she playing tennis? Czy ona grała w tenisa?
Were they talking about us? Czy oni rozmawiali o nas?

 

Przykłady różnic w zastosowaniu obu czasów

Kiedy używać czasu Past Simple, a kiedy Past Continuous, skoro oba dotyczą przeszłości? Wybór między tymi dwoma czasami zależy głównie od kontekstu i znaczenia, jakie chcemy przekazać. Czas Past Simple opisuje wydarzenia lub działania, które miały miejsce w przeszłości, zostały zakończone (dokonane) i nie mają bezpośredniego związku z teraźniejszością.

Przykładowe zdania:

I bought a new bike three days ago. Kupiłem nowy rower trzy dni temu.
We spent last Christmas in Spain. Poprzednie święta spędziliśmy w Hiszpanii.
She was born in 1986. Ona urodziła się w 1986 roku.

Podawanie konkretnego momentu wykonania czynności jest w przypadku Past Simple gramatycznie zasadne, jednak nie jest niezbędne, zwłaszcza gdy używamy na codzień American English.

Przykładowe zdania:

He had an accident. On miał wypadek.
We heard that noise.  Usłyszeliśmy ten hałas.
You took my book. Zabrałeś moją książkę.

Past Simple jest także używany do opisywania sekwencji wydarzeń w przeszłości, na przykład:

I woke up, than I had a shower and than i had my breakfast. Wstałem, wziąłem prysznic i zjadłem śniadanie.

Bardzo często używamy czasu Past Continuous do pokazania, że jakaś czynność trwała i została przerwana przez drugą. Wtedy też użyjemy obu czasów z dzisiejszego artykułu. Czynność trwającą, będącą naszym ‘tłem’ wyrazimy w Past Continuous, a czynność która ją przerwała, w Past Simple przy użyciu when (kiedy) lub while (podczas gdy). Na przykład:

Przykładowe zdania:

I was studying all morning. Cały ranek się uczyłam.
We were walking when that accident happened. Szliśmy, gdy ten wypadek się zdarzył.
While we were talking, the phone rang. Podczas gdy my rozmawialiśmy, zadzwonił telefon.

Czasu Past Continuous używa się również podczas opisywania rozwijającej się sytuacji.

Przykład:

It was getting dark. Robiło się ciemno.

Rozumienie tych różnic pozwala na dokładniejsze i bardziej świadome opisywanie przeszłych wydarzeń, co jest istotne zarówno w mowie, jak i w pisaniu.

Określniki czasu Past Continuous i Past Simple

Określniki czasu są kluczowymi elementami, które pomagają nam zdecydować, kiedy użyć czasu Past Simple, a kiedy Past Continuous, ponieważ różne wyrażenia czasowe często towarzyszą tym dwóm czasom.

Dla czasu Past Simple typowe są określniki wskazujące na konkretny moment lub okres w przeszłości, jak “yesterday” (wczoraj), “last week” (w zeszłym tygodniu), “in 2010” (w 2010 roku), “three days ago” (trzy dni temu).

Przykłady:

yesterday wczoraj
last week/month/year w poprzednim tygodniu/miesiącu/roku
last summer/holiday w poprzednie lato/wakacje
three days/months ago trzy dni/miesiące temu
in 1980 w 1980 roku

Te wyrażenia sugerują, że akcja miała miejsce i zakończyła się w przeszłości. Na przykład, zdanie “I visited my grandparents last weekend” jasno wskazuje na konkretną, zakończoną czynność w przeszłości. Jest to specyfika Past Simple.

Przykładowe zdania:

I wasn’t at work yesterday. Nie byłem wczoraj w pracy.
He started his career in 1999. On rozpoczął swoją karierę w 1999 roku.
A few weeks ago we were on a boat. Kilka tygodni temu byliśmy na łodzi.

Z kolei dla Past Continuous typowe są określniki czasu wskazujące na trwający okres w przeszłości, takie jak “while” (podczas gdy), “when” (kiedy), “as” (jako że).

Przykłady:

yesterday at 5 p.m. Wczoraj o piątej po południu.
than wtedy
at that time w tym momencie
when kiedy
while podczas gdy
all (day / evening / night) yesterday cały (dzień / wieczór / noc) wczoraj

Te wyrażenia często używa się do opisywania czynności, która trwała w określonym momencie w przeszłości, często kiedy zdarzyło się coś innego. Przykładem jest zdanie “I was watching television when the lights went out”, gdzie “when the lights went out” wskazuje na moment przerwania trwającej akcji oglądania telewizji.

Przykładowe zdania:

Yesterday at 5 p.m. I was studying for my test. Wczoraj o piątej po południu uczyłem się do testu.
When she was sleeping, the postman came. Gdy ona spała, przyszedł listonosz.

Czasowniki, których nigdy nie używa się z Past Continuous

Istnieje pewne ułatwienie pomagające odróżnić czas Past Simple od Past Continuous. Są to czasowniki, które nie są używane z czasami ciągłymi, czyli Continuous:

  • czasowniki wyrażające opinię, na przykład:
believe wierzyć
know znać
prefer woleć
realise zdawać sobie sprawę (z czegoś)
understand rozumieć
  • czasowniki wyrażające uczucie, nastawienie emocjonalne, na przykład:
hate nienawidzić
need potrzebować
like lubić
love kochać
want chcieć
  • czasowniki wyrażające doznania zmysłowe, na przykład:
hear słyszeć
look widzieć
notice zauważyć
recognise rozpoznać
seem wydawać się
  • czasowniki wyrażające byt oraz posiadanie, na przykład:
be być
belong należeć
own posiadać
depend zależeć
matter mieć znaczenie

Podsumowanie

Chcąc dobrze opanować czasy przeszłe, należy przede wszystkim zrozumieć różnicę pomiędzy nimi i to kiedy są stosowane. Aby to zrobić pamiętaj aby nie tylko wykuć zasady, ale otoczyć się angielskim, słuchać go, czytać i ćwiczyć mówienie jak często się da. Zwracaj uwagę na to w jakim kontekście stosujemy dany czas. Past Simple i Continuous należą do grupy czasów, których uczymy się na początku przygody z językiem angielskim. Istotne jest również to, że różnią się pod względem konstrukcji zdań.

Jeśli mamy problemy z gramatyką, na pomoc przyjdzie też nauka języka angielskiego online. Szkoła angielskiego online pozwoli na szybkie przyswojenie zasad gramatycznych oraz słownictwa języka angielskiego. A to wszystko prosto z domowego biura lub kanapy. Ucz się wygodnie, nigdy na siłę.

Umów bezpłatną lekcję próbną

Wypełnij formularz kontaktowy i ciesz się darmową lekcją próbną! Przekonaj się, że angielski online jest dla Ciebie!